على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

1509

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

ا . پ . سكنهء بيابان و بيابان نشينان . دشت سير ( dact - sayr ) و دشت گرد ( dact - gard ) ص . پ . آنكه در صحرا و بيابان سير و گردش مىكند . دشت گردى ( dact - gardi ) ا . پ . گردش در بيابان و صحرا . دشتنام ( doct - n m ) ا . پ . دشنام و فحش و سخن زشت . دشت نورد ( dact - navard ) ص . پ . آنكه بيابانها را مىپيمايد . دشتى ( dacti ) ا . پ . ولايتى از گرمسيرات فارس . دشتى ( dacti ) ص . پ . وحشى و بيابانى . و منسوب بدشت . دشتى ( docti ) ا . پ . زلو و علق . دشتياد ( doct - y d ) ا . پ . غيبت . و بهتان و پرتاد . دشتيبان ( dacti - b n ) ا . پ . دشتبان . و نام چندين محل در ايران . و نام محلى در تركستان . دشخوار ( doc - x r ) اوص . پ . مشكل و صعب و دشوار و عسير و سخت . و درشت و سنگين . و بطور سنگينى . و غم و اندوه . و مريض . دشخوار پسند ( doc - x r - pasand ) ص . پ . كسى كه راضى بدشواريها و سختيها مىباشد . و آنكه بدشوارى چيزى را پسند مىكند . دشخوارگر ( doc - x r - gar ) ا . پ . كوه و كوهسار و كوهستان . دشخوارى ( doc - x ri ) ا . پ . سختى و دشوارى و صعوبت . و خطر . و دشخوارى نمودن : زحمت دادن و رنج دادن . دشخيم ( doc - xim ) ا . پ . دشنام و فحش . و بهتان . و طعنه . دشسته ( doceste ) ا . پ . هر چيزى كه بحس دريافت شده باشد و محسوس . دشسته‌ها ( deceste - h ) پ . ج . دشسته محسوسات . دشك ( dack ) و ( deck ) و ( dock ) ا . پ . رشتهء تابيده‌اى كه بسوزن كشند و خياطى كنند . دشكره ( dackare ) ا . پ . دسكره . دشكى ( docki ) ا . پ . فرموك و آن مقدار ريسمان رشته شدهء بردوك پيچيده شده كه باندازهء تخم مرغى باشد . دشم ( decam ) ا . پ . درفش . دشم ( decm ) م ف . پ . بعد از ظهر و عصر و نماز شام . دشمان ( docm n ) ا . پ . دشمن . دشمة ( docmat ) ا . ع . حقير و بىقدر . و بىخير . دشمر ( dacmar ) ا . پ . دسمر كه يك نوع غله‌ايست مانند ماش كه بتازى درجع گويند . دشمن ( docman ) ا . پ . عدو و خصم و آنكه عداوت مىكند به شخص و كسى كه ضرر بوى مىرساند . و گروهى كه با آنها شخص جنگ مىكند . و حريف و مخالف و ضد و معارض و مبغض . و دشمن جانى : مقاتل و آنكه با شخص جنگ مىكند . و دشمن داشتن : مكروه داشتن و نفرت داشتن و تنفر داشتن . و مانند خصم تصور كردن . دشمناگى ( docman gi ) ا . پ . عداوت و خصومت و دشمنى . دشمنايگى ( docman yagi ) ا . پ . دشمناگى و عداوت و خصومت . دشمن دار ( docman - d r ) ص . پ . متنفر و نفرت كننده . دشمن داشته ( docman - d cte ) ص . پ . كراهت داشته و مكروه و ناپسنديده . و دشمن داشته شده : نفرت داشته شده و كراهت داشته شده . دشمن زاده ( docman - z de ) ا . پ . زادهء دشمن و زادهء خصم . دشمن شكار ( docman - cek r ) ص . پ . آنكه دشمنان را گرفتار مىكند . دشمن شكن ( docman - cekan ) ص . پ . آنكه بر دشمن چيره مىگردد . دشمن‌شكنى ( docman - cekani ) ا . پ . هزيمت دشمن و كشتن دشمن و غلبهء بر آن . دشمن كام ( docman - k m ) ا و ص . پ . آسيب و آفت و هر چيزى كه بر مراد دشمن بود و سبب خرابى گردد . و بيچاره . دشمن كامى ( docman - k mi ) ا . پ . خصومت و عداوت و بدخواهى و غرض . دشمن كاه ( docman - k h ) ص . پ . هر چيز كه دشمن را خوار و ذليل گرداند . دشمن كوب ( docman - kub ) ص . پ . شكست دهندهء دشمن . دشمن گداز ( docman - god z ) ص . پ . پايمال كنندهء دشمنان . دشمن گزاى ( docman - gaz y ) ص . پ . آزار رسانندهء دشمنان . دشمنگير ( docman - gir ) ا و ص . پ . گيرندهء دشمن . دشمنى ( docmani ) ا . پ . عداوت و خصومت . و كراهت و نفرت . و دشمنى كردن : عداوت و خصومت كردن . و مكروه داشتن و نفرت نمودن . دشمه ( dacme ) ا . پ . نام مبارزى ايرانى . دشمير ( dacmir ) ا . پ . نقيض و ضد . و عناصر چهارگانه . دشن ( dacn ) ا . پ . دستلاف و اولين سودائى كه در معامله و داد و ستد بدست آيد . دشن ( dacn ) م . ع . دشنه دشنا ( از باب نصر ) : عطا كرد او را و بخشش داد .